اين روزها حساب کردن جايگشت های مرگ سرگرميم شده!

  سکوت... کسی نيست، آخرين همرهان هم چند دقيقه پيش رفتن و من موندم و يه عالمه صندلی خالی و يه عالمه سکوت و سکوت... من موندم و يه خلوت، يه خلوت نه به بزرگی خالی دلم نه به کوچيکی لبخندم، خلوتی که همه ، هر کسی که می شناسی يا نمی شناسی به خودش حق می ده  ازت بگيردش، گرانبها ترين دارايی تو رو ازت بگيره و در ازاش...   انگار نه انگار ...       يه آه بلند بکش ...  هيچ کس نيست بپرسه چرا آه می کشی و اگه دلت بخواد می تونی يه بار ديگه ...  و يه بار ديگه ...       هيچ کس نيست که مجبور باشی بخاطرش بغضت رو فرو ببری و رديف دندونای سفيد-زردت رو نمايش بدی و بگی " خوبم ، مرسی ! تو چطوری؟! "  هيچ کس نيست که حق لذت بخش دلشکسته بودن، غمگين بودن، گرفته بودن و از همه مهمتر و با ارزش تر حق لذت بخش آرام بودن رو ازت بگيره...  اين خلوت و اين سکوت خيلی خيلی با ارزش و مهمه... گاهی فکر می کنم کاش می شد يه تيکه کوچولو ، خيلی خيلی کوچولو ، طمع شعله نمی بندم،خردک شرری... از اين خلوت و از اين آرامش دست نيافتنی هميشه باهات باشه و هر جا که خواستی و بهش احتياج داشتی پهنش کنی ، بشينی و ... هر طور که دوست داری... جای کوچيکی واسه حرف زدن ، جای کوچيکی واسه نوشتن ، واسه خوندن ، جای کوچيکی واسه اشک ريختن و جای کوچيکی واسه ... زندگی کردن!       توقع زيادی نيست ولی کمتر کسی رو ديدم چنين چيزی رو داشته باشه ، کمتر کسی رو ديدم مگر اينکه همه چيز رو جای ديگه ای از دست داده باشه...<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 

/ 6 نظر / 5 بازدید
محمد جواد طواف

سلام، از اورکات ممنونم، که باعث شد تا این وبلاگ رو پیدا کنم، نوشته های شما به شکل عجیبی برایم آشناست، انتخاب شعر فروغ برای آغاز... بسیار بسیار عالی بود .. و بقیه مطالبتان... خلوتت رو هم کسی نمی تونه بگیره، اگر خودت بخوای، .... اینجا وبلاگستان شاید جای خوبی باشه، برای خود بودن، و خود را یافتن، .. و بیشتر و بیشتر نوشتن و نوشتن... فکر کردن، و ارتباط برقرار کردن... مطمئن باش..

محمد جواد طواف

راستی ... دوست تازه ام، تولدت هم مبارک باشه..... ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد.:))

shelman

اين جمله آخر خيلی خوب بود.من کلی حرف داشتم.سر فرصت می گويم...

soofia

سلام ....وبلاگ زيبايی دارين.و خوب مينويسين..خوشحال ميشم به منم سر بزنين..موفق باشيد!

فرزاد

وبلاگ قشنگت رو ديدم. خيلی لذت بردم. هيچ ميدونی يه عکس به اندازه ده صفحه متن ميتونه به مخاطبش مطلب برسونه و چقدر گذاشتن عکس توی پرشين بلاگ سخته و ما اين مشکل رو برای شما حلش کرديم اگه ميخوای توی وبلاگت عکس بذاری کافيه رو آدرس URL کليک کنی.(در ضمن اين سرويس از طريق ISP ندا بي دليل قابل ديدن نيست)