<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

غم انگيزترين چيزی که ديدم، دارکوبی بود روی درخت مصنوعی. نگاهی به من کرد و گفت : "رفيق ديگه درختا همون درختای قديمی نيستن! "      (عمو شلبی)

 

يادش بخير پاييز

با آن توفان رنگ و رنگ

که بر پا در ديده می کند

هم برقرار منقل ارزيز آفتاب

خاموش نيست کوره چو ديسال

مطلب از اين قرار است

چيزی فسرده ست و نمی سوزد امسال

در سينه

در تنم.

 

 (ا. بامداد) 

/ 0 نظر / 3 بازدید