سفر حجمی در خط زمان

شيداگونه رقص انگشتانم بر صفحه کليد خاکستری

 
ساعت ۱٠:٥۸ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٤ دی ۱۳۸۳ 

اينجا پر از ستاره است؛

پر از ستاره، پر از چشمک،

پر از برق چشمهای بازيگوش

اما...

 من هنوز دلتنگم...

گاهی خوب می فهمم چرا شبها

ماه هميشه اندوهگين است...