سفر حجمی در خط زمان

شيداگونه رقص انگشتانم بر صفحه کليد خاکستری

 
ساعت ۱:٠۳ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٥ خرداد ۱۳۸۳ 

       سالهاست که پدربزرگ حرف نمی زنه، جز چند کلمه که انقدر به زحمت که تو دلت فرياد می کنی که " نه!... بسه! ... "      

        سالهاست که پدربزرگ شعر نمی خونه جز گاهی که  باز آنچنان به زحمت که می گی  ...      

        سالهاست که بايد از نگاهش ، حرکاتش و کلمات دست و پا شکسته اش بفهمی که فردوسی چی می گفت يا دو کيلو خيار چند!

        سالهاست چشمهای همه پرپر چيزی نا معلوم در هواست وقتی پدربزرگ می خواد حرف بزنه!

        سالهاست که لبخندهای بهت آلود همه جواب سوالهاييست که پدربزرگ می خواد بپرسه!

        سالهاست که پدربزرگ با کسی درددل نکرده ، سالهاست که کسی نمی دونه تو دل پدربزرگ چی می گذره،    ...سالهاست که پدربزرگ حرف نمی زنه!

 

 

                             2/1/1383