سفر حجمی در خط زمان

شيداگونه رقص انگشتانم بر صفحه کليد خاکستری

فعلاْ دستم به نوشتن نمی ره..
ساعت ۱٢:۳٠ ‎ق.ظ روز جمعه ٥ تیر ۱۳۸۳ 

از چشمات می گويم

روزی هزار بار

از آن دو شراره که از خورشيد

                                 رخشان تر،

من از چشمات می گويم

دو دريا که روزی هزار بار

                              غرق می شوم؛

و از چشمات

          که روزی هزار بار

                  می مانم و گم می شوم،

                            مست می شوم

                                             من از موسيقی چشمات!

بگذار تا چشمانم

                    به رقصی جاودانه درايند

                                           با ترانه چشمات؛

بگذار تا حک شود

         بر برگ برگ وجود من

زيبا ترين شعر جهان

                   شعر چشمات!

 

                          ۲۹/۳/۱۳۸۱